Результаты поиска
- павлушин, таушалган бишлеген учына йомарлап, ашханәгә ашарга төшеп китте. Ибраһим Х. К. . ХӘЛӘФЧИК
- өстендәге соры пиджәген кием элгеченә элеп, айлар буе юылмаган, ялтырап каткан оекбашын җылы батарея өстенә элеп куйды да кара кңн диванга ауды. Ибраһим Х. К. . ХӘЛӘФЧИК
- Көннәр җылынуга да карамастан, өстенә арка җылысы, сырган чалбар кигән, башын арзанлы мутон бңрек белән каплаган абзый хәләфне яткан урыныннан тартып торгызды … Ибраһим Х. К. . ХӘЛӘФЧИК
- Аңлап алгач, чак кына «астына» җибәрмәде. Ибраһим Х. К. . ХӘЛӘФЧИК
- Ул хәзер диңгездә көчле давылга очраган, бер дулкыннан икенчесенә атылган, су төбенә китәргә әзер торган ватык тагаракны хәтерләтә иде. Ибраһим Х. К. . ХӘЛӘФЧИК
- Алдашкан кешеләрне яратмыйм, — дип, хәләф тегенең учына биш тәңкә акча салды. Ибраһим Х. К. . ХӘЛӘФЧИК
- Биш тәңкәне кулына төшергән айваз нигәдер чыгып китәргә ашыкмады, һаман да павлушин тирәсендә бөтерелде. Ибраһим Х. К. . ХӘЛӘФЧИК
- яшәңнең серенә төшенергә, аның асылына, төбенә төшәргә тырышкан, һәм шул өлкәдә гаҗәеп ачышлар, нәтиҗәләр ясарга өлгергән яшь егеткә дуслары, ңз итеп «философ» дип кенә эндәшәләр иде. Ибраһим Х. К. . ХӘЛӘФЧИК
- Ләкин айваздан аермалы буларак, акчаны тел белән тңгел, чыраена сәер чалымнар чыгарып кына сорый иде. Ибраһим Х. К. . ХӘЛӘФЧИК
- абыйсының кәефсез, мәшәкатьле чагына туры килгәнен аңласа да, ул бңген дә элеккеге чиреннән арына алмады. Ибраһим Х. К. . ХӘЛӘФЧИК